Posts tonen met het label Blij ei. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Blij ei. Alle posts tonen

dinsdag 4 oktober 2011

Teken van leven

Daar ben ik weer. Voor even of voor lang, dat is de vraag.
De zomer is alweer voorbij. U weet wel, die 2 mooie dagen in augustus en die 4 waanzinnige dagen eind september en begin oktober. Gek jaar.
Gek jaar ligt ook achter ons. Want.
De baby wordt alweer 1. Over 11 hele dagen al.
Gewoon 1 jaar.
Een jaar waar ik bij z'n grote broer genoot van iedere seconde. Deze keer was het helaas zo anders. Zoveel poep, ik gun het niemand. Too much, echt teveel.

MAAR.
Ik ben er nog. Ik doe het nog.
Ik doe het steeds liever. Steeds makkelijker ook. Ik geniet van samen in bad gaan met die 2 mooie meneertjes. Ik geniet van hoe ze samen lachen. Om elkaar en met elkaar.
Mijn gekke Berries. Twee gekke berries.

Snel maar weer 's een mooie foto doen. Of 'n nieuwe Home Sweet home.
Of zo

woensdag 20 juli 2011

Cars 3D taart

Mijn peutertje wordt binnenkort al 3. DRIE!
Niet normaal hoor. Ik bedoel: ik was écht net nog voor het eerst zwanger. Serieus.

Maar een echte vent is gek op auto's en het mannetje is ook nog 's erfelijk belast. Dus ja. Wat wil je dan hè? Dan wil je Cars.
Laat deze moeder nou graag fröbelen met fondant. Een ideale combinatie dus. Ik maakte hem via deze tutorial.
Er waren geen bloed of tranen voor nodig, alleen veel zweet. Heel. Veel. Zweet.

Maar alles voor de boy hè, àlles voor de boy.
Nu nog 6 weken wachten. Dan mag hij weer uit vriezer en kunnen we hem eten.
















dinsdag 14 juni 2011

Huisvrouwenrock

Ik ging dus naar Pinkpop. Aangezien ik geboren en getogen ben in het dorp waar sinds 1987 Pinkpop wordt gehouden, kom ik er ook al jaren. Eerst alleen maar kijkend naar de mensenmassa die ons dorp drie dagen overnam, later in de puberteit als alto en liefhebber van stevige muziek.
Ik stond jaren op de camping, was soms al dronken voordat de eerste haring in de grond was geslagen en belandde ooit in een tentje met een jongen die niet mjjn vriendje was. Dat vriendje zat in ons gezamelijke tentje op mij te wachten.
Jaja, dat waren de tijden. Lachen gieren brullen, wat ik je brom.
Net als die keer dat de plastuit gratis werd uitgedeeld. En ik 'wel even zou voordoen hoe een geëmancipeerde tienermeid staan kon plassen'. Plassen lukte prima want ik moest 'pissen als een reiger'. Alleen werkte dat ding niet. Of ik deed het fout.
De waarheid ligt ergens in het midden.
Gevolg was gewoon dat m'n volle plastuit doorbrak en ik een letterlijk zeiknatte broek had. Op een vol festival.

Dat waren de tijden.
Ik was de laatste jaren nog steeds met regelmaat op het festival te vinden, ook in zwangere toestand. Kramperen deden we alleen nog op Rock Werchter en in een tent slaap ik alleen met m'n eigen lief en niet met iets lekkers wat ik toevallig op de camping voorbij zag lopen.

Nu was ik dus alleen met m'n vriendin gegaan. Zij is moeder van 2 basisschool kindjes, ik van 2 kleinere kindjes.
Na het drinken van 1 Jillz stonden we op de kop en kregen we de slappe lach. Dat ik m'n kolf meenam maakte het nog gezapiger. Maar het was supergeregeld: backstage een aparte kolfruimte, samen met andere mama's kolven, ijskastje, gratis drinken.
Coldplay, waar ik m'n kaart toch wel voor had gekocht, maakte mjjn verwachtingen echt niet waar. Een beetje een half uur te laat komen?! Als je mij 1,5 miljoen dollar betaald dan kom ik wel op tijd hoor! Dus ik was liever zondag of maandag geweest. Maar toch. Het was heerlijk.
Volgend jaar weer 's een heel weekend, kan niet wachten.

vrijdag 3 juni 2011

Van je peuter moet je het hebben

Peuter wrijft graag over mijn benen. Voor hem lijken ze eindeloos lang, die heeft echt het besef nog niet dat z´n moeder formaat kabouterbeentjes heeft. Hij houdt er helemaal van als ze glad zijn, net als ik trouwens. Ik bedoel: geëmancipeerd en een aardig feministisch hoeft niet meteen te betekenen dat ik hele pluimen lichaamshaar op benen en andere plekken te hebben. Wenkbrauwen en haren op mijn kop, das voldoende.
Maar ik dwaal af.
Hij wrijft dus graag over gladde benen. En o wee als ze dat niet zijn.
"Bah mama, je hebt weer zand op de benen".

Of je loopt samen de trap af, met de slaap nog in de ogen op de vroege ochtend. Hij in pyjama, ik in onderbroek en shirtje. En dat ie me dan aankijkt en zegt "o mama kom eens bij me met je grote ti.eten".

En dat ie dan op het dagverblijf doodleuk aan een andere mama meldt dat zijn mama hele grote borstels heeft (zo noemt hij ze meestal whoehaha) waar z'n broertje uit kan drinken.

Juist ja.